لولهی آلیاژی نوعی لولهی فولادی بدون درز است. لولههای آلیاژی به دو دستهی لولههای ساختاری بدون درز و لولههای آلیاژی مقاوم در برابر فشار بالا و گرما تقسیم میشوند. تفاوت اصلی آنها در استانداردهای تولید، کاربرد صنعتی و همچنین عملیات آنیلینگ و تمپرینگ لولههای آلیاژی است که خواص مکانیکی آنها را تغییر میدهد تا شرایط پردازش مورد نیاز حاصل شود. عملکرد این لولهها در مقایسه با لولههای فولادی بدون درز معمولی از نظر کاربرد انعطافپذیرتر است. ترکیب شیمیایی لولههای آلیاژی حاوی کروم (Cr) بیشتری است و از مقاومت بالا در برابر دماهای بالا و پایین و همچنین خوردگی برخوردار است.